Kristen Stewart dla Elle US po polsku!

Kristen idąc przez pokrętną leśną drogę obumarłych drzew, które stały się książkami, poluje na następną lekturę. Pochłaniając właśnie książkę Alberto Moravia pt. Contempt stwierdza ‘’Uwielbiam ją. To zabawne, że mimo iż film jest śmieszny to książka jest tak bardzo przygnębiająca.” Stewart w swoich czarnych Keds (szmaciane tenisówki przyp. red.),jeansowych rurkach w tym samym kolorze, ciemnej bluzie z kapturem i bardzo znoszonym zielonym podkoszulku mogłaby ujść za jednego z hipsterów pracujących w tej przytulnej księgarni na Sunset Boulevard.

Wodząc palcem po niezliczonych grzbietach potencjalnych pretendentów, którzy spoczywają na wysokich, ciemnych półkach – napakowany we zwroty akcji labirynt – Kristen zatrzymuje się na książce John’a Steinbeck’a. ‘’East of Eden jest moją ulubioną, jest wielka, zaraz po niej jest Cannery Row. Przeczytałam je wszystkie.” Przytulony do Steinbeck’a jest William Styron. ‘’Czytałeś kiedykolwiek Lie in Darkness?” Stewart pyta cała podekscytowana. ‘’Chcę zagrać rolę Peyton bardziej niż cokolwiek co bym mogła dotknąć czy spróbować w moim życiu. Tak bardzo chcę ją zagrać. Peyton jest narcystyczna, piękna, bystra, ma skłonności samobójcze a jej ojciec ją dręczy. Ale 22-letnia Kristen uważa, że jest to bardziej złożone. ‘’Och, człowieku ona to kurwa kocha! Peyton kocha swojego ojca. W sensie, że jest w nim zakochana. To nie jest jego wina. Oni są najbardziej spierdoloną rodziną!”
‘’Już czytałam scenariusz i jest dobry,” mówi, idąc dalej przejściem między regałami. ‘’Do roli ojca rywalizują Daniel Day-Lewis i Colin Firth. Daniel byłby idealny.” Nagle Kristen zatrzymuje się i podnosi autobiografię. ‘’Nie bądźmy pretensjonalni – kupmy Snooki (maniura z Jersey show przyp. red.) [nawet ona ma autobiografie? WTF!?].” (Kristen nie kupuje).

Omijając róg regału, Stewart puka lekko w książkę Jeffery’go Eugenides’a, The Virgin Suicides. ‘’Wykurwiście kocham ten film. Kocham nastoletnie dziewczyny.’’ Stwierdzenie, że nastolatki odwzajemniają tą miłość byłoby lekkim niedopowiedzeniem. Stewart wcielając się w rolę Belli Swan, w wartej milion dolarów franszyzie Zmierzch, stała się obiektem Bellomanii. Według gwiazdy jest to obsesyjny stan trapiący nie tylko nastoletnie dziewczyny ale również kobiety w średnim wieku. Innymi słowy każda kobieta, która kiedykolwiek wstrzymała oddech i zarzuca sobie niepostrzeżoną, szaloną i wieczną miłość do pięknego, poważnego, tajemniczego i trzymającego się na uboczu chłopca, który okazuje się być krwiopijcą na ograniczonej diecie i pochodzi z dysfunkcyjnej rodziny. Do tego dochodzi wyjący wilk na wycieraczce wampira, który wymaga aby porzucić wszystko i być z nim. Trzeba było tam być, zagrać w filmie. Przeczytać książki lub obejrzeć sagę.

‘’Ooooo, Martin Amis.” Stewart szarpie książkę Money na półce. ‘’Mój egzemplarz przemókł – moja toaleta wylała.” Dodała po chwili, ściągając kopię Bel Ami ‘’O mój Boże, kurwa, mój chłopak właśnie zagrał w tym filmie,” miała na myśli Roberta Pattinsona, jeszcze zacytowała kawałek utworu ‘’Francuzi, oni byli wściekli że to zrobił.”

Aktorka poznała Brytyjskiego aktora w 2007 roku podczas testowania ekranowej chemii między głównymi bohaterami. Kristen już miała role w Zmierzchu ale rola jej wampirzego kochanka – wiecznego nastolatka Edwarda Cullena – była dalej do zgarnięcia. Reżyserka, Catherine Hardwicke, skróciła listę do czterech aktorów. ‘’Co dwie godziny kolejny gość przychodził do mojego domu,’’ wspomina Hardwicke. ‘’Rob i Kristen usiedli wokół stołu i odgrywali scenę z lekcji biologii. Zobaczyłam iskry. Zobaczyłam przyciąganie między nimi. Widać było, że Kristen wyraziła swoją opinię – wiedziała, że najsilniejszą więź miała z Robem. Powiedziałam ‘’Dajcie mi dzień żeby sprawdzić czy przekłada się to na ekran.” Hardwicke śmieje się. ‘’Ostrzegłam Roba. ‘Ona jest niepełnoletnia, nawet o tym nie myśl! Prawo przestrzega tego w naszym kraju.”

Życie prywatne Kristen jest terenem zakazanym. Jest znana z tego, że za pomocą śmiertelnego spojrzenia i odparowywania na pytania ucina wszelakie próby dowiedzenia się czegoś więcej. W każdym razie co tam jest do powiedzenia? Jest jak jest. Ironią jest to, że stwarzając całą tą ekranową chemię z Robertem, również jest tam zasadniczy rozłam. Może to przez należące do Belli dziwne, brązowe soczewki kontaktowe, które zaciemniają mądre i zielone oczy Kristen. (‘’To tak jakbym ciągle miała na sobie okulary przeciwsłoneczne – bezduszne, przylepione do oczu okulary. Przez to czujesz swoje gałki oczne. Rujnowały mnie.”) Lub była to jej podświadoma odmowa na obnażanie jej osobistego życia i ofiarowanie go na pożarcie ludziom.

Kristen jest bardziej obnażona ze swoich emocji w małych produkcjach filmowych, rzucając w tym samym czasie pryzmaty tych pozytywnych jak i tych mrocznych uczuć. Rola Kristen w filmie Into the Wild z 2007 roku gdzie grała samotną, stęsknioną i zakochującą się nastolatkę, uświadomiła, że Hollywood bardzo potrzebuje młodej i obiecującej aktorki. Tym sposobem została obiektem zainteresowania Hardwicke oraz innego reżysera, Jake’a Scott’a. W chwili gdy Stewart pojawiła się na ekranie, Scott relaconuje, ‘’Wyskoczyłem z fotela i pobiegłem na hall – nawet nie obejrzałem sceny do końca. Wykonałem telefon i powiedziałem, ‘To jest ta dziewczyna! Znajdźcie ją!’ Po dwóch dniach Kristen dostała rolę Mallory w smutnym i chwytającym za serce filmie Welcome to the Rileys. Grała tam niepełnoletnią, zranioną i klnącą striptizerkę. Następnie bez żadnych zahamowań zagrała w filmie The Runaways, w którym wcieliła się w postać Joan Jett, legendy rock’n’roll’a kochającej narkotyki i kobiety. ‘’Ten film należał do tych trudniejszych,” Kristen komentuje, wspominając o jego tworzeniu. ‘’Ale kocham Joan. Mogłabym skoczyć dla niej z wieżowca w efekcie rozbryzgując się o ziemie.”

Niesamowita lojalność i pasja, którą posiada Kristen do swoich wszystkich postaci ma wpływ na scenariusze. ‘’Pracowaliśmy codziennie zmieniając scenariusz sprawiając by był bardziej autentyczny,’’ Hardwicke wspomina. ‘’Kristen jest uczuciową osobą – poszukuje prawdy w każdej scenie, w rzeczywistym świecie. Gdy już mieliśmy zaczynać kręcić a na palnie cała ekipa składająca się z setki osób nie pozwalała jej poczuć tego czegoś, byliśmy w stanie cofnąć się i na nowo poustawiać by tylko uczucia, emocje były prawdziwe. I tak jest. W każdej scenie Kristen jest zniewalająca.”

Scott natomiast poszedł dalej niż sama Hardwicke. Pozwolił Stewart rozwinąć skrzydła. ‘’Cieszyłem się, że Kristen odeszła od książki i to bardzo,” reżyser dodaje. ‘’Może nie wiecie ale tak zrobiła. Wyciągnęła z tej książki istotę, esencję, najważniejszy aspekt i zagrała to po swojemu. Podczas kręcenia sceny wystarczyło, że ją dotknąłem i już zaczynała grać coś innego, interesującego. Przez to, że każde ujęcie było inne, ciężko nam było wybrać, postać którą grała była tak nieobliczalna i to było sukcesem.”

Dzięki swojemu talentowi Kristen dostaje tyle wolności. W 2008 roku w filmie The Yellow Hankerchief pracując z William’em Hurt’em nauczyła się okazywać stanowczość. ‘’William był pierwszym gościem, który biorąc scenariusz, wykurwiście go zmieniał tak aby jemu pasował. Przez niego ciągle powtarzaliśmy sceny,” Stewart z czułością dodaje. ‘’Ekstra się z nim pracowało. Jest na fali – to tak jakby był niesamowitym, żywym kolesiem z On the Road!” Ma się wrażenie, że Stewart na swoich projektach zarobiła kupę kasy – w tym przypadku jest niezrównana. (Trudno w to uwierzyć ale Lindsay Lohan jest tyko trzy lata starsza od niej.) ‘’Interesującą rzeczą przez którą chce się oglądać Kristen to to, że lubi grać postaci, którym brak współczucia i lubią to – nie odcięła się od tego jak inni aktorzy w obawie o swoją próżność,” stwierdza Greg Mottola, który zatrudnił Kristen w filmie Adventureland jako Em, która jest zdezorientowaną nastolatką mającą konflikt z milutkim Jesse’m Eisenberg’iem i żonatym łajdakiem Rayan’em Reynolds’em. ‘’Kristen nie interesują role w stylu ‘proszę kochaj mnie.”

Przenosząc się na powieści z obrazkami, Kristen nabiera tchu widząc Black Hole.
‘’Ta pierdolona księgarnia to jakieś przeznaczenie!” Dodaje. ‘’Chcę nakręcić ten film!” Książka opowiada o pladze przenoszonej drogą płciową, ‘’jest okropna, taka ohydna,” Kristen zachwyca się. ‘’kocham pierwszy obrazek” – odnosi się do całkowicie czarnej strony gdzie na środku znajduje się biały zarys otwierającej się waginy – ‘’szpara, która rośnie jak dziura w twoim ciele. Ten obrazek jest dziwny. Patrz” – przerzuca koleją stronę – ‘’on zerka na jej rękę a tam za chwilę będą małe usta. To jest tak sensualne, pragnienie jest tak wykurwiście namacalne a jednocześnie takie brudne, nieczyste. To tak jakby bohaterzy byli zawstydzeni z powodu choroby, dosłownie nabawiają się tych dziur.”

Nie jest żadnym zaskoczeniem, iż następny projekt Stewart jest inspirowany baśnią Grimma. W tym miesiącu film ma swoją premierę, Stewart gra główną bohaterkę, której ‘’skóra jest jak śnieg, usta czerwone jak krew a włosy czarne jak heban…” i to tyle co Kristen ma wspólnego z typową baśnią. To oraz fakt, iż zła królowa chce pożreć jej serce. Łowca obiecując dostarczyć owe serce, w efekcie odstępuje od umowy, przyłącza się do Śnieżki i przemienia ją w waleczną księżniczkę. ‘’ Śnieżka nie jest panienką w opalach, która polega na przystojnym księciu który ja ratuje,” stwierdza reżyser Rupert Sanders. ‘’Nie jest kimś kto wiąże się z mężczyzną aby wraz z nim odzyskać królestwo. I Kristen uosabia to wszystko: jest twarda, samodzielna i tryska życiem.”

Chris Hemsworth, który gra seksownego łowcę wspomina, że w trakcie filmowania najważniejszej sceny Kristen powiedziała ‘’jesteśmy daleko od zamierzonego efektu, ‘Nie, to jest kompletna katastrofa, jedno wielkie gówno, to nie działa. Kurwa czegoś nam brakuje! Czegoś brakuje.’ Dialog, który mieliśmy nie odzwierciedlał idealnie tego co graliśmy. Na szczęście Kristen o tym powiedziała więc Rupert pozwolił nam improwizować. I cała ta scena zaczęła żyć własnym życiem. To było coś w stylu, wow, ona to czuje.”
Pomimo lęku przed końmi Kristen usiadła w siodle i poprowadziła armie złożoną z 250 mężczyzn na koniach, którzy galopowali po plaży podczas deszczu. ‘’Nie znosiłam tego,’’ Kristen odwołuje się do jeżdżenia na koniu. ‘’Nie przekonałam się do tego całego nastawienia do pierdolonego rozkazywania temu stworzeniu – ‘ Idź teraz!’ W zasadzie to musisz być dupkiem, żeby nie powiedzieć, że ludzie jeżdżący konno są dupkami dla swoich koni. Ale w zasadzie musisz pokazać temu stworzeniu kto tu rządzi a ja tego nie chciałam. Raczej to było coś w stylu, ‘Spoko, rób swoje. Ja tu nawet nie chcę siedzieć.’”

‘’Znajdźmy Bukowskiego. Kocham jego twórczość.” Stewart zmienia kierunek a jej głos ciągnie się za nią. ‘’Powinieneś przeczytać jego Ham on Rye. To autobiograficzne wspomnienie jego pierwszego pobytu pod stołem, gdzie szturchał buty innym ludziom. To takie wizualne zwłaszcza w głowie dziecka. Jest to z pierwszej ręki dzieło literackie o drugiej naturze człowieka. To dosłownie wychodzi z niego.” Jej własnym pierwszym wspomnieniem jest późny powrót Jules z pracy, jej mamy, która nadzoruje scenariusze. ‘’Byłabym w stanie nie spać i czekać na nią. Nie byłam nawet na tyle duża aby ją uściskać. Pobiegłabym i chwyciłabym się jej nogi, która wydawałaby się być pniem drzewa ponieważ byłam taka drobna. Miała w zwyczaju przynosić plan obsługi planu i różne rzeczy – Uwielbiałam przegrzebywać jej torebkę. Miała taki osobliwy zapach. To naprawdę takie wspomnienie, które działa na moje zmysły. Przez to zastanawiałam się zawsze, Gdzie byłaś dziś mamo? Wiem, że przez to zawsze byłam podekscytowana, Wow! Filmy!”
Kristen jako córka dwóch ‘’ekscentrycznych i dziwnych hipisów’’, dorastając w Valley miała trochę tak jakby bezpieczne dzieciństwo, które jest raczej rzadko spotykane wśród młodych gwiazd. Odkryto ją w wieku dziewięciu lat gdy śpiewała na szkolnym przedstawieniu, dzięki temu dostawała role w małych produkcjach. W wieku dziesięciu lat David Fincher obsadził ją w swoim filmie Panic Room, gdzie grała chorą na cukrzycę córkę Jodie Foster. Jedna rola prowadziła do następnej dlatego też od gimnazjum była nauczana w domu. W pewnym sensie żałuje tego ‘’Z tytułu, że nie chodziłam do tej pierdolonej szkoły, czułam, że czegoś mi brakuje i byłoby fajnie gdybym do niej uczęszczała,” Kristen wspomina. ‘’Gdy patrzę na dugą stronę życia to moje jest takie idealne, to tak jakbym prawie chciała tego drugiego…” Stewart bije się ze słowami. ‘’Ze złych doświadczeń możesz wiele się nauczyć. Jestem znudzona, zastanawiałam się, Czemu to wszystko jest takie łatwe dla mnie? Nie mogę się doczekać jakieś kurewsko szalonej rzeczy żeby mi się przytrafiła. Tylko życie. Chcę by ktoś dopieprzył się do mnie! Wiesz o co mi chodzi, nie?” Że co Cię nie zabije to Cię wzmocni? ‘’Dokladnie. To jeden z powodów dla których gram. Kocham żyć w różnych światach ponieważ moje życie jest dość miłe i łatwe.” Pytając ją którą literacką postać chciałaby zagrać najbardziej, wybiera Cathy z East of Eden. Jest to zbrodnicza matka, która zostawia swoich bliźniaków aby otworzyć burdel. Jak to Stewart ujęła ‘’Jest psychopatyczną i złą cipą! Takiego czegoś jeszcze nie grałam.” A ile by było przy tym zabawy?

Nagle z naręczem książek nadeszła pracowniczka biblioteki, która wygląda na zdeterminowaną . ‘’Mogę coś zaoferować?” kobieta wtrąciła bez zawahania się. ‘’Czytałaś kiedykolwiek Our Lady of the Flowers Jean’a Genet’a? Wręczyła nam książkę i dodała. ‘’Napisał ją w więzieniu na brązowym papierze, który był używany w łazience. Spalili to ale on odtworzył wszystko z pamięci. Opisuje następną, która leży jej na rękach ‘’jest bardzo porywcza… opowiada o młodym poecie z Portland.” ‘’Jest surrealistycznym poetą i do tego jest szczery w tym. Obecnie podróżuje z trupą lalkarską. Przeczytam Ci pierwszy wiersz…” Międzyczasie na ranczu… ‘’Ten gość to Dostojewski w perskim wydaniu…” Na koniec streszcza książkę The Last Man ‘’jest to powieść graficzna, która naprawdę jest powieścią graficzną. Opowiada o chorobie, która wybiła wszystkich facetów prócz jednego i jednej małpy. Aleksander Hemon jest moim ulubionym pisarzem. Jego imigrancko-bośniacka beletrystyka jest nasycona poczuciem bezsilności i straty…’’

‘’Wszystkie te gówna wyglądają na ciekawe,” Kristen dodaje, biorąc stos książek. ‘’Ok, myślę, że już możemy stąd spadać.”
Stos nowości wydawniczych piętrzy się gdy stoimy w kolejce do kasy. Pośród nich jest pierwsza powieść Jack’a Kerouac’a On the Road, gdzie w adaptacji Kristen gra seksowną Marylou. Kirsten Dunst, która gra obok Kristen powiedziała ‘’Kristen jak i autor tej książki maszeruje w rytm własnego bębna I doceniam to. On the Road jest wielkim krokiem dla niej; będąc znaną z roli Belli z sagi Zmierzch, ten film będzie idealnym początkiem jej dorosłej kariery, prawie jak Virgin Suicides było dla mnie.” Wystarczająco ciekawym jest to, iż ulubioną częścią filmu samego reżysera On the Road, Walter’a Salles’a, jest scena, w której Kristen nic nie mówi. Marylou, która ma złamane serce słucha piosenki grającej w radiu. ‘’Kamera była skierowana na Kristen przez cały czas, chwytając całą tą przemianę jej uczuć, wszystkie te uczucia,” jak wspomina Salles ‘’były całkowicie poruszające.”

Gdy sprzedawczyni bierze stos książek jakaś kobieta klepie Kristen po ramieniu. ‘’Przepraszam,” mówi i pcha pulchną dziewczynkę w stronę aktorki. ‘’Czy miałabyś coś przeciwko gdybym zrobiła Ci zdjęcie z moją córką? Jej siostra jest w domu, jest wielka fanką i zabiłaby mnie gdybym tego nie zrobiła.” Stewart uśmiecha się i obejmuje dziecko, które wygląda na zdezorientowane. Błysk! Matka: ‘’Dziękuję Ci bardzo!” Stewart: ‘’Nie ma problemu.” Dziecko: ‘’Kto to jest?” Matka: ‘’Ciii! Gra w tej sadze Zmierzch.”
‘’Było blisko, ledwo umknęłyśmy,” Kristen mówi o byciu rozpoznanym. Otwiera nieokreślone, wypożyczone auto (nie może jeździć swoim Mini Cooper’em nie będąc śledzona przez paparazzi), upuszcza książki na tylne siedzenie, wślizga się na fotel kierowcy, odpala silnik i częstuje Kamelem. Naciskając guzik od zapalniczki, mówi śmiejąc się, ‘’Poszłam do wysokiej klasy wypożyczalni samochodów. To auto ma wszystkie bajery!”

Na podłodze pasażera porozrzucana jest para Vansów w kratkę, jakieś opakowanie po napoju proteinowym, puszka Coca-Coli i plastikowe opakowanie z w połowie dojedzoną, pokrytą pleśnią kanapką. W uchwycie na kubki znajduje się prawie pusta butelka soku Snapple a w nim pływają pety.

Kristen stuka dłońmi po kierownicy, jej krótkie paznokcie są pomalowane na krwistą czerwień. Na jej kciuku widnieje srebrny pierścień. ‘’Wszyscy moi czterej bracia, moja mama i tata mamy takie,” Kristen odpowiada. ‘’Mama kupiła je na święta.” A ten złoty otaczający jej wskazujący palec? ‘’Każdy chce to wiedzieć,’’ Stewart mówi nieśmiało. Kręci glową. ‘’Każdy już wie o tym – to absurdalne.” I bolesne jak bycie tak pchanym i poganianym publicznie, jak ona chce być jeszcze wyświetlana na 480 calowym ekranie?” ‘’Zapytano kiedyś Laurence’a Oliver’a, ‘Jaki jest powód bycia aktorem? Dlaczego?’ A on tylko odpowiedział ‘Patrzcie na mnie, patrzcie, no patrzcie na mnie,…” Ale jednakowo to jest jak, ‘ Nieeeee, nie patrzcie na mnie. Tylko na pewną wersję mnie, którą chcę Wam przedstawić. Pozwólcie mi tym kontrolować.”

W przeciwieństwie do bycia kontrolowanym. Koleżanka z planu Snow White, Charlize Theron mówi. ‘’Cała ta sława, jupitery i inne rzeczy nie jest jej życiem. Jej prywatność nie będzie do zgarnięcia. Ale gościu dzięki takiemu zachowaniu będzie się miała dobrze. Jest jedną z niewielu, która będzie mieć wspaniałą, długą i spokojną karierę.”
Stewart wrzeszczy na jakiegoś palanta przed nami. ‘’Nie zorientowałam się, że skręcałeś ponieważ nie miałeś włączonego tego pierdolonego kierunkowskazu!” Na szczęście szyby były zamknięte. Nie mógł jej usłyszeć lub co ważniejsze zobaczyć kim dokładnie jest. Lecz kto to potrafi? Jest młoda, sławna – sama wciąż rozgryza samą siebie.

___________________

Źródło: kristenandrobert.net